Hari ini (Rabu) kerajaan akan mengumumkan mekanisme skim subsidi baru petrol dan diesel untuk rakyat. Sepatutnya Jumaat lalu, tetapi kerana ramai Menteri yang tidak boleh hadir pada mesyuarat Kabinet hari itu kerana ada tugas lain seperti mengepalai rombongan pelaburan di luar negara, maka kerajaan memutuskan ia diumumkan hari ini.
Pengumuman hari ini dibuat setelah mengambilkira semua cadangan dan pandangan Menteri. Pandangan mengikut kepentingan kementerian masing-masing termasuk urusan pelaksanaan mekanisme skim subsidi baru itu. Umpamanya, jika pemberian subsidi itu berbentuk kupon, kementerian manakah yang perlu diberikan tugas mengagih-agihkan kupon dan siapa pula yang akan menerima kupon subsidi yang mungkin ditukarkan kepada wang . Jika kerajaan memilih untuk memberikan kepada kumpulan pengguna kenderaan tertentu mengikut tahap kuasa (cc) kenderaan mereka, siapa pula yang bertanggungjawab menguruskannya. Inilah mekanisme yang perlu difikirkan bagi memudahkan rakyat. Yang penting subsidi diberikan terus kepada rakyat yang memerlukannnya.
Memperkatakan mengenai subsidi ini, rakyat perlu berterima kasih kepada kerajaan kerana sikap prihatin mereka kepada golongan yang memerlukannya. Sikap prihatin ini menyebabkan rakyat terus memberi sokongan kepada kerajaan kecuali mereka yang tidak ambil pusing apa yang mereka nikmati. Persoalannya berapa ramaikah rakyat yang amat memerlukan bantuan ini menerima “hadiah atau ganjaran” daripada kerajaan itu sejak bertahun-tahun dan mencapai kos subsidi mencecah RM56 bilion tahun ini. Jika diperincikan sudah tentulah mereka yang mempunyai kenderaan sama ada motosikal, kereta, bas, lori atau bot yang menggunakan petrol atau diesel, yang gembira menikmati pemberiaan subsidi itu.
Seterusnya, banyak mana rakyat menikmatinya bergantung kepada jumlah kenderaan yang dimiliki. Umpamanya jika seseorang itu mempunyai motosikal atau skuter, maka beliau dapatlah menikmati subsidi petrol itu. Jika mereka mempunyai dua kenderaan, maka dua kalilah menikmatinya. Yang banyak mendapat faedah daripada subsidi ini tentulah kumpulan yang mempunyai banyak kenderaan seperti usahawan bidang pengangkutan atau mereka yang banyak menggunakan kenderaan seperti pelancongan.
Kumpulan usahawan dan peniaga yang banyak kenderaan seperti van, bas atau lori, sudah pasti tersenyum lebar dengan pemberian subsidi itu. Faedah ini sama juga dengan pembinaan lebuhraya dari utara ke selatan yang menguntungkan peniaga yang menghantar barangan mereka dalam jarak yang jauh atau ke pelabuhan di tengah, utara atau selatan negara. Mereka bukan saja tersenyum tetapi ketawa terbahak-bahak ke bank kerana mengaut keuntungan besar. Mereka inilah sepatutnya terus menyokong kerajaan.
Persoalannya adakah mereka memanjangkan “hadiah atau ganjaran” itu kepada pengguna seterusnya. Seperti pengusaha bas atau lori yang mengenakan bayaran berpatutan kepada pengguna. Bukan menjerit-jerit meminta naik tambang atau kadar bayaran. Jika mereka memanjangkan hadiah itu, kita amat alu-alukan tetapi jika mereka kedekut untuk meringankan beban pengguna, maka sesuatu perlu dilakukan terhadap sistem yang tidak seimbang itu. Jika mereka saja mendapat keuntungan tetapi matlamat utama untuk membantu golongan memerlukan tidak kesampaian, maka subsidi petrol dan diesel perlu dihapuskan. Mekanisme pemberiaan subsidi perlu diberikan terus kepada kumpulan sasar. Jangan terkejut jika tiada subsidi lagi dan harga petrol serta diesel dinaikkan.
Isnin lalu, Menteri Perdagangan Dalam Negeri dan Hal-Ehwal Pengguna, Datuk Shahrir Samad, berkata harga petrol dan diesel mungkin naik Ogos ini apabila Jawatankuasa Kabinet Menangani Inflasi melakukan penstrukturan semula skim subsidi bahan bakar itu. Beliau memberi jaminan kenaikan harga petrol dan diesel itu tidak akan menjejaskan pengguna berpendapatan rendah yang akan terus menikmati skim subsidi baru.
Harga pasaran petrol semasa ialah RM4 seliter tetapi di Malaysia ia dijual pada harga subsidi RM1.92 seliter melibatkan peruntukan subsidi yang dijangka mencecah RM56 bilion (meliputi subsidi petrol, diesel dan gas) pada tahun ini. Ini berbeza dengan harga petrol dan diesel yang dijual di Thailand iaitu sekali ganda kerana ketiadaan subsidi. Harga minyak di pasaran dunia terus meningkat sehingga mencecah lebih AS$135 setong dua minggu lalu tetapi kini stabil di paras AS$128. Di Indonesia, harga petrol dan diesel dinaikkan sehingga 30 peratus manakala kerajaan India bercadang menaikkan harga bahan api itu. Apabila naik pastilah ada orang yang akan membantah.
Skim subsidi baru bahan api yang akan dikuatkuasakan Ogos ini, menurut Datuk Shahrir, bukan berdasarkan kepada jumlah penggunaan sebaliknya lebih berasaskan kepada keperluan pengguna. “Sekarang ini, tiada sekatan terhadap pemberian subsidi minyak. Walau banyak manapun kita beli diesel atau petrol, kita akan dapat subsidi. Kalau kita guna 200 liter sebulan pun kita akan dapat subsidi bagi setiap liter yang kita beli, kalau kita guna hanya 100 liter pun kita akan dapat subsidi, jadi bermakna tak ada sekatan kepada subsidi yang kita peroleh kerana ia berasaskan kepada kegunaan kita. Kerajaan mahu mewujudkan satu sistem baru yang tidak menjurus kepada masalah dan sepatutnya ia (subsidi) adalah untuk golongan yang amat memerlukan,” katanya.
Beberapa cadangan mengenai mekanisme skim subsidi baru petrol dan diesel sudah dikemukakan kepada Kementerian Kewangan. “Kita akan menggunakan tempoh dua bulan ini untuk melakukan kajian terperinci bagi penstrukturan semula skim subsidi bahan api," katanya.
Oleh itu, rakyat negara ini bersedialah dengan pengumuman kerajaan hari ini mengenai pemberian skim subsidi baru untuk petrol dan diesel. Adalah diharapkan pengumuman ini akan melegakan semua pihak terutama golongan berpendapatan rendah yang menerima kesan terhadap kenaikan harga minyak selama ini. Mereka diserang daripada pelbagai sudut termasuk perlu berbelanja lebih untuk minyak motosikal dan kereta di samping perlu membeli barang keperluan pada harga yang mahal kerana sikap peniaga yang menaikkan harga. Sudah sampai masanya nasib mereka terus diperjuangkan.
Dalam pada itu, rakyat negara ini tidak kira pengguna atau peniaga perlu menyokong langkah kerajaan mengenakan sekatan penjualan petrol dan diesel di stesen-stesen minyak di sempadan negara. Bagi kerajaan ia adalah sebagai langkah sementara menangani kebocoran pemberian subsidi minyak tetapi kita mahu ia perlu diteruskan demi menjaga kepentingan rakyat di negara ini. Sudahlah golongan pendapatan rendah tidak mendapat nikmat subsidi petrol dan diesel sepenuhya kerana ia banyak menguntungkan golongan peniaga dan usahawan, luka mereka semakin pedih apabila mengetahui rakyat asing juga turut merasainya. Sekatan ini pasti akan dapat membendung penyaluran subsidi kepada mereka yang tidak berkaitan terutama rakyat asing. Mereka juga untung kerana beli diesel subsidi nelayan di tengah laut.
Mulai Isnin lalu, kerajaan menguatkuasakan larangan ke atas rakyat asing membeli bahan bakar di stesen-stesen minyak di sempadan Malaysia-Thailand manakala bagi sempadan Malaysia-Singapura pula ia akan dimulakan pada 9 Jun ini. Pelaksanaan langkah itu membabitkan semua stesen minyak dalam lingkungan 30 hingga 50 kilometer dari sempadan Malaysia-Thailand membabitkan Perlis, Kedah, Utara Perak dan Kelantan.
Selamat menerima skim subsidi minyak yang baru.
Friday, June 6, 2008
SINAR LIMA
Dua peristiwa penting yang berlaku di negara ini minggu lalu boleh dikaitkan rapat dengan sejarah. Peristiwa itu ialah keputusan Makhamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) The Hague, Belanda yang memberikan hak kedaulatan Pulau Batu Puteh (PBP) kepada Singapura dan Middle Rocks kepada negara ini. Kedua ialah keputusan mantan Perdana Menteri, Tun Dr Mahathir Mohamad, keluar UMNO dan akan menyertainya semula apabila Paklah meletakkan jawatan.
Kes PBP memaparkan kita bahawa tuntutan Singapura itu dan hujjah yang dikemukakan oleh kedua-dua negara banyak menyentuh menenai sejarah. Malaysia yang diketuai oleh Duta Bebas dan Penasihat Luar Negara kepada Perdana Menteri, Tan Sri Abdul Kadir Mohamad, menekankan bahawa hak kedaulatan PBP sejak dari dulu lagi dimiliki oleh Kesultanan Johor dan tidak berubah sehingga ke hari ini. Bagaimanapun, Singapura mengatakan surat pemangku setiausaha kerajaan negeri Johor pada 1953 menunjukkan wujudnya penyerahan PBP kepada republik itu dan tidak hairanlah mereka berani membina bangunan di pulau yang selama ini menjadi tempat berteduh nelayan Johor. Akhirnya seperti yang kita ikuti dalam siaran langsung RTM, Singapura diberikan hak terhadap PBP selama-lamanya selagi ada bulan dan matahari. Amat menyedihkan.
Pengajaran daripada peristiwa ini ialah rakyat negara ini perlu memperkukuhkan ilmu sejarah mereka agar boleh menjadi insan yang berilmu dan rasional. Sejarah penting yang perlu diketahui ialah bagaimana perjuangan pemimpin dulu daripada pelbagai bangsa berusaha gigih memerdekakan negara. Ini diikuti dengan pelbagai persetujuan antara bangsa dan kaum di negara ini seperti yang termaktub dalam Perlembagaan. Sebagai rakyat Malaysia kita harus memahami apa yang terkandung di dalam Perlembagaan dan tidak melontarkan pandangan membabi-buta sehinggakan menyinggung perasaan antara kaum di negara ini. Jika kita buta sejarah, kita akan menidakkan hak orang lain dan sentiasa menjerit-jerit meminta agar diberikan hak sama rata kerana sudah lama tinggal di negara ini. Dilahirkan dan tinggal lama di sini bukanlah pasport untuk mempersoalkan apa yang termaktub dalam Perlembagaan terutama keistimewaan yang diberikan kepada bangsa Melayu dan Raja-Raja Melayu. Ini perlu difahami dan dihayati.
Perkara kedua ialah sikap kakitangan kerajaan dalam menyediakan surat atau dokumen penting dalam perkhidmatan mereka. Jika mereka tidak bersetuju dengan kandungan surat atau dokumen berkenaan, mereka perlu bersuara dan memberikan cadangan balik kerana dokumen ini akan menjadi perkara penting pada tahun-tahun akan datang. Mungkin 10, 30 atau 50 tahun akan datang. Ini yang terjadi pada PBP yang memaparkan satu surat yang ditulis oleh seorang pegawai kerajaan yang menentukan hak pemilikan PBP. Pegawai kerajaan perlu memastikan surat atau dokumen yang disediakan baik, betul dan menjaga kepentingan negara. Jika tidak, lama-kelamaan, negara ini boleh tergadai.
Selain itu, kerajaan perlu memastikan semua dokumen penting di simpan di Arkib Negara bagi membolehkan rakyat negara ini membuat rujukan. Bagi surat, peta atau dokumen yang banyak di luar negara terutama di Eropah, usaha perlu dilakukan untuk mencari, menjejaki dan membeli dokumen ini untuk kepentingan masa depan negara. Belanjalah sedikit wang untuk membeli dokumen ini pada harga yang sudah tentu pihak ketiga yang memegangnya sanggup “melepaskan” dokumen berkenaan. Usaha gigih perlu diteruskan untuk mencari dokumen itu di muzium negara-negara di Eropah terutamanya negara yang pernah menjajah negeri-negeri di Malaysia seperti Portugis, Inggeris, Belanda ataupun Jepun.
Kerajaan juga perlu memperkemaskan maklumat mengenai pemilikan mereka terhadap pulau-pulau di seluruh negara termasuk “batu-batu karang” sekalipun agar tiada pihak yang membuat tuntutan pada masa akan datang. Kerajaan juga perlu mengkaji perjanjian yang membenarkan pihak lain “bertapak” di pulau tertentu seperti yang berlaku di Pulau Pisang, Johor di mana rakyat Singapura diberikan tugas untuk mengendalikan rumah api di pulau itu. Persoalannya apakah rakyat Malaysia tidak boleh mengendalikan rumah api?
Sejarah juga menunjukkan semua bekas Presiden UMNO meninggal dunia di luar UMNO. Mereka ialah Dato’ Onn Jaafar, Tunku Abdul Rahman dan Tun Hussein Onn. Tun Abdul Razak meninggal di London dan pada masa itu beliau masih Perdana Menteri dan Presiden UMNO. Dato’ Onn meninggalkan UMNO kerana ahli dan pemimpin UMNO tidak bersetuju parti itu dibuka kepada kaum lain. Begitu juga Tunku Rahman dan Tun Hussein yang tidak mahu menyertai UMNO (baru) yang ditubuhkan oleh Tun Dr Mahathir Mohamad selepas perbalahan kepemimpinan pada 1987.
Persoalannya apakah TDM akan mati di luar UMNO? Jika kita mengamati sejarah, sudah tentu perkara ini akan berlaku kerana sehingga kini beliau masih di luar UMNO. Gesaan beliau agar Paklah meletakkan jawatan sudah pasti tidak akan berlaku apatah Presiden UMNO itu menyatakan bahawa beliau akan mempertahankan jawatan pada pemilihan UMNO Disember ini. Kemenangan Paklah akan membolehkan beliau terus memerintah dalam tempoh empat tahun akan datang sehingga berlakunya peralihan kuasa.
Apa akan jadi pada TDM dalam tempoh empat tahun itu? Kita berdoa agar umur TDM panjang untuk membolehkan beliau mengubah fikiran kembali semula dalam UMNO. Ini penting kerana kita tidak mahu sejarah berulang di mana semua bekas Presiden UMNO mati di luar parti. Oleh itu, usaha menemui TDM perlu disegerakan bagi “memujuk” beliau untuk menyertai UMNO semula.
Timbalan Presiden UMNO, Datuk Seri Mohd Najib Tun Razak yang bersedia menemui TDM tidak lama lagi, perlu mendapatkan perkara sebenarnya apakah yang menyebabkan TDM amat marah kepada Paklah. Adakah ia membabitkan isu peribadi? Adakah teguran dan pandangan yang dilontarkan oleh TDM terhadap Paklah bertujuan memberi tekanan agar Paklah berhenti segera? Jika Paklah tidak mahu berhenti, apakah tindakan selanjut TDM setelah keluar UMNO dan meminta orang lain mengikuti jejak langkahnya? Pemimpin-pemimpin UMNO perlu memikirkan kepentingan parti dan bangsa Melayu daripada mementingkan diri sendiri. Pemimpin boleh datang dan pergi, tetapi UMNO perlu kukuh agar institusi sosial Melayu ini terus relevan pada masa akan datang.
Kes PBP memaparkan kita bahawa tuntutan Singapura itu dan hujjah yang dikemukakan oleh kedua-dua negara banyak menyentuh menenai sejarah. Malaysia yang diketuai oleh Duta Bebas dan Penasihat Luar Negara kepada Perdana Menteri, Tan Sri Abdul Kadir Mohamad, menekankan bahawa hak kedaulatan PBP sejak dari dulu lagi dimiliki oleh Kesultanan Johor dan tidak berubah sehingga ke hari ini. Bagaimanapun, Singapura mengatakan surat pemangku setiausaha kerajaan negeri Johor pada 1953 menunjukkan wujudnya penyerahan PBP kepada republik itu dan tidak hairanlah mereka berani membina bangunan di pulau yang selama ini menjadi tempat berteduh nelayan Johor. Akhirnya seperti yang kita ikuti dalam siaran langsung RTM, Singapura diberikan hak terhadap PBP selama-lamanya selagi ada bulan dan matahari. Amat menyedihkan.
Pengajaran daripada peristiwa ini ialah rakyat negara ini perlu memperkukuhkan ilmu sejarah mereka agar boleh menjadi insan yang berilmu dan rasional. Sejarah penting yang perlu diketahui ialah bagaimana perjuangan pemimpin dulu daripada pelbagai bangsa berusaha gigih memerdekakan negara. Ini diikuti dengan pelbagai persetujuan antara bangsa dan kaum di negara ini seperti yang termaktub dalam Perlembagaan. Sebagai rakyat Malaysia kita harus memahami apa yang terkandung di dalam Perlembagaan dan tidak melontarkan pandangan membabi-buta sehinggakan menyinggung perasaan antara kaum di negara ini. Jika kita buta sejarah, kita akan menidakkan hak orang lain dan sentiasa menjerit-jerit meminta agar diberikan hak sama rata kerana sudah lama tinggal di negara ini. Dilahirkan dan tinggal lama di sini bukanlah pasport untuk mempersoalkan apa yang termaktub dalam Perlembagaan terutama keistimewaan yang diberikan kepada bangsa Melayu dan Raja-Raja Melayu. Ini perlu difahami dan dihayati.
Perkara kedua ialah sikap kakitangan kerajaan dalam menyediakan surat atau dokumen penting dalam perkhidmatan mereka. Jika mereka tidak bersetuju dengan kandungan surat atau dokumen berkenaan, mereka perlu bersuara dan memberikan cadangan balik kerana dokumen ini akan menjadi perkara penting pada tahun-tahun akan datang. Mungkin 10, 30 atau 50 tahun akan datang. Ini yang terjadi pada PBP yang memaparkan satu surat yang ditulis oleh seorang pegawai kerajaan yang menentukan hak pemilikan PBP. Pegawai kerajaan perlu memastikan surat atau dokumen yang disediakan baik, betul dan menjaga kepentingan negara. Jika tidak, lama-kelamaan, negara ini boleh tergadai.
Selain itu, kerajaan perlu memastikan semua dokumen penting di simpan di Arkib Negara bagi membolehkan rakyat negara ini membuat rujukan. Bagi surat, peta atau dokumen yang banyak di luar negara terutama di Eropah, usaha perlu dilakukan untuk mencari, menjejaki dan membeli dokumen ini untuk kepentingan masa depan negara. Belanjalah sedikit wang untuk membeli dokumen ini pada harga yang sudah tentu pihak ketiga yang memegangnya sanggup “melepaskan” dokumen berkenaan. Usaha gigih perlu diteruskan untuk mencari dokumen itu di muzium negara-negara di Eropah terutamanya negara yang pernah menjajah negeri-negeri di Malaysia seperti Portugis, Inggeris, Belanda ataupun Jepun.
Kerajaan juga perlu memperkemaskan maklumat mengenai pemilikan mereka terhadap pulau-pulau di seluruh negara termasuk “batu-batu karang” sekalipun agar tiada pihak yang membuat tuntutan pada masa akan datang. Kerajaan juga perlu mengkaji perjanjian yang membenarkan pihak lain “bertapak” di pulau tertentu seperti yang berlaku di Pulau Pisang, Johor di mana rakyat Singapura diberikan tugas untuk mengendalikan rumah api di pulau itu. Persoalannya apakah rakyat Malaysia tidak boleh mengendalikan rumah api?
Sejarah juga menunjukkan semua bekas Presiden UMNO meninggal dunia di luar UMNO. Mereka ialah Dato’ Onn Jaafar, Tunku Abdul Rahman dan Tun Hussein Onn. Tun Abdul Razak meninggal di London dan pada masa itu beliau masih Perdana Menteri dan Presiden UMNO. Dato’ Onn meninggalkan UMNO kerana ahli dan pemimpin UMNO tidak bersetuju parti itu dibuka kepada kaum lain. Begitu juga Tunku Rahman dan Tun Hussein yang tidak mahu menyertai UMNO (baru) yang ditubuhkan oleh Tun Dr Mahathir Mohamad selepas perbalahan kepemimpinan pada 1987.
Persoalannya apakah TDM akan mati di luar UMNO? Jika kita mengamati sejarah, sudah tentu perkara ini akan berlaku kerana sehingga kini beliau masih di luar UMNO. Gesaan beliau agar Paklah meletakkan jawatan sudah pasti tidak akan berlaku apatah Presiden UMNO itu menyatakan bahawa beliau akan mempertahankan jawatan pada pemilihan UMNO Disember ini. Kemenangan Paklah akan membolehkan beliau terus memerintah dalam tempoh empat tahun akan datang sehingga berlakunya peralihan kuasa.
Apa akan jadi pada TDM dalam tempoh empat tahun itu? Kita berdoa agar umur TDM panjang untuk membolehkan beliau mengubah fikiran kembali semula dalam UMNO. Ini penting kerana kita tidak mahu sejarah berulang di mana semua bekas Presiden UMNO mati di luar parti. Oleh itu, usaha menemui TDM perlu disegerakan bagi “memujuk” beliau untuk menyertai UMNO semula.
Timbalan Presiden UMNO, Datuk Seri Mohd Najib Tun Razak yang bersedia menemui TDM tidak lama lagi, perlu mendapatkan perkara sebenarnya apakah yang menyebabkan TDM amat marah kepada Paklah. Adakah ia membabitkan isu peribadi? Adakah teguran dan pandangan yang dilontarkan oleh TDM terhadap Paklah bertujuan memberi tekanan agar Paklah berhenti segera? Jika Paklah tidak mahu berhenti, apakah tindakan selanjut TDM setelah keluar UMNO dan meminta orang lain mengikuti jejak langkahnya? Pemimpin-pemimpin UMNO perlu memikirkan kepentingan parti dan bangsa Melayu daripada mementingkan diri sendiri. Pemimpin boleh datang dan pergi, tetapi UMNO perlu kukuh agar institusi sosial Melayu ini terus relevan pada masa akan datang.
SINAR TIGA
Sehingga hari ini, sudah pasti ramai orang Melayu yang terus mengutuk tindakan Ahli Parlimen Bukit Gelugor, Karpal Singh, yang menghina Institusi Raja-Raja Melayu dengan mempertikaikan apa yang dilakukan oleh Raja-raja di Perak, Selangor dan Kelantan. Ini termasuk mempertikaikan siapa yang menyediakan teks yang dibaca oleh Yang DiPertuan Agong ketika titah Perasmian Dewan Rakyat ke-12 baru-baru ini.
Persoalannya apakah tujuan Karpal Singh berbuat demikian terutama selepas pembangkang menang besar di Pilihan Raya Umum Ke 12? Adakah memenangi 82 kerusi Parlimen dan menguasai lima negeri membolehkan mereka bercakap apa saja yang disukai? Adakah pemimpin pembangkang kini merasakan “terlalu kuat” sehingga boleh mempersoalkan kuasa Raja-Raja Melayu terutama di negeri yang ditadbirkan oleh PAS dan Parti Keadilan Rakyat (PKR). Anehnya, walaupun berpuluh-puluh laporan polis dibuat terhadapnya di seluruh negara, Karpal Singh terus mempertahankan kenyataan itu dan seolah-olah beliau tidak bersalah berbuat demikian.
Yang lebih menghairan sikap membisu pemimpin PAS dan PKR terutama berbangsa Melayu kecuali Datuk Nik Aziz Nik Mat. Menteri Besar Kelantan menyifatkan tindakan pemimpin DAP itu tidak betul dan menderhaka kepada Raja-raja. Apakah sikap membisu pemimpin Melayu di kedua-dua parti itu disebabkan mereka tidak mahu menyinggung perasaan rakan kongsi dalam parti campuran ? Apakah mereka ingin menjaga hati pemimpin DAP sehingga sanggup bersekongkol dan membisu walaupun hak Raja-Raja di persoal dan dipertikaikan? Apakah kita tidak mempertahankan maruah apabila orang lain menghina Raja-Raja kita, Raja-raja mereka juga? Ahli Parlimen Pasir Mas (Bebas), Datuk Ibrahim Ali, turut mempersoalkan mengapa pemimpin Melayu dalam PAS dan PKR membisu seribu bahasa. Bagi beliau, kebisuan ini menimbulkan 1001 persoalan mengenai motif hubungan antara DAP dan PKR.
UMNO yang merasakan tindakan Karpal Singh bertentangan dengan Perlembagaan, telah membuat laporan polis yang dilakukan oleh Setiausaha Agungnya, Datuk Seri Tengku Adnan Tengku Mansor. Menerusi laporan polis itu, UMNO berharap pihak berkuasa keselamatan akan menyiasat Karpal Singh berhubung dengan ungkapannya yang mempersoalkan titah SPB Yang Dipertuan Agong, Sultan Perak dan Sultan Selangor.
Yang menarik ialah teguran yang dibuat oleh Majlis DiRaja Selangor yang menyifatkan tindakan Karpal Singh itu tidak bertanggungjawab, tiada asas tertentu dan amat mengelirukan. Ia pasti menarik minat rakyat Selangor terutama orang Melayu mengenai bentuk tindakan yang akan diambil oleh kerajaan negeri di bawah PKR.
Apakah Menteri Besar Selangor, Tan Sri Khalid Ibrahim, akan terus membisu atau bersama-sama dengan pemimpin Melayu lain menegur Karpal Singh demi kedaulatan Sultan Selangor? Ramai yang akan mengingati bahawa Tan Sri Khalid pernah mendapat nikmat daripada kejayaan yang diperjuangkan oleh kerajaan BN sebelum ini termasuk pemberian saham kepadanya dalam syarikat tertentu. Malah beliau boleh dianggap sebagai "DEB poster boy" kerana mendapat pelbagai rahmat dan nikmat daripada kerajaan menerusi dasar untuk meramaikan lagi bilangan tenaga professional dalam bidang pengurusan perniagaan. Oleh itu, menjadi tanggungjawab Tan Sri Khalid untuk menyuarakan rasa tidak puas hati orang Melayu terhadap golongan yang mempersoal dan mempertikaikan tindakan Raja-Raja mereka, Raja-raja rakyat Malaysia.
Dalam pada itu, Ahli Jawatankuasa Eksekutif Pusat DAP dan Speaker Selangor, Teng Chang Khim, menyifatkan Karpal Singh kurang cerdik dalam pendekatan poltik yang diambil khasnya mengenai isu pertikaian Karpal terhadap kuasa Sultan Perak yang berkaitan kuasa Sultan dan Hal Ehwal Islam. Dalam akhbar The Star pada 12 Mei lalu, Teng dilaporkan berkata, “Karpal Singh may be right in law, but this is not merely a legal question, it involves politics. Therefore, I disagree with the approach taken to openly challenge the royal intervention,”. Teng mengakui bahawa Institusi Di Raja, di mana Sultan ialah ketua agama Islam. Ini termasuklah hal ehwal politik dan agama.
Teng dilihat keseorangan dalam mempersoalkan tindakan Karpal Singh. Pemimpin DAP pun turut membisu dan tidak menyokong tindakan Karpal itu. Ini diakui oleh Ahli Parlimen itu dalam satu sidang media di pejabatnya.
Berbalik kepada kenyataan Karpal Singh itu, mungkin kita boleh mengesyaki ada motif tertentu di sebalik kenyataan Ahli Parlimen DAP itu. Apakah beliau mendapat arahan daripada pihak tertentu untuk mempersoalkan hak Raja-Raja Melayu? Jika benar, dari mana datangnya arahan untuk mengeluarkan kenyataan seumpama itu yang boleh menimbulkan kemarahan orang Melayu. Sebagai peguam, Karpal Singh sepatutnya memahami Perlembagaan dan peranan Raja-Raja mengikut Perlembangaan.
Eloklah diperturunkan tulisan dalam satu artikel media arus perdana yang menerangkan mengenai kedudukan Raja-raja. Menurut artikel itu, kedudukan Raja-raja mengikut Perlembagaan termasuklah peranan Raja-Raja sebagai simbol bagi autoriti awam, perpaduan, kesinambungan dan identiti negara. Seperti di negara-negara lain, Raja dan sistem beraja menjadi jati diri negara yang merangkum sejarah dan intipatinya. Raja-Raja juga adalah pelindung kepada agama dan demokrasi. Ini yang harus difahami apabila memperkatakan kuasa budi bicara Raja-Raja dan Yang di Pertuan Agong - dalam soal agama, pelantikan kerajaan dan pembubaran dewan. Konsep dan peranan itu juga harus sentiasa diingati dalam kita memahami segala keistimewaan yang diberikan kepada Raja-Raja oleh perlembagaan dan undang-undang.
Persoalannya apakah tujuan Karpal Singh berbuat demikian terutama selepas pembangkang menang besar di Pilihan Raya Umum Ke 12? Adakah memenangi 82 kerusi Parlimen dan menguasai lima negeri membolehkan mereka bercakap apa saja yang disukai? Adakah pemimpin pembangkang kini merasakan “terlalu kuat” sehingga boleh mempersoalkan kuasa Raja-Raja Melayu terutama di negeri yang ditadbirkan oleh PAS dan Parti Keadilan Rakyat (PKR). Anehnya, walaupun berpuluh-puluh laporan polis dibuat terhadapnya di seluruh negara, Karpal Singh terus mempertahankan kenyataan itu dan seolah-olah beliau tidak bersalah berbuat demikian.
Yang lebih menghairan sikap membisu pemimpin PAS dan PKR terutama berbangsa Melayu kecuali Datuk Nik Aziz Nik Mat. Menteri Besar Kelantan menyifatkan tindakan pemimpin DAP itu tidak betul dan menderhaka kepada Raja-raja. Apakah sikap membisu pemimpin Melayu di kedua-dua parti itu disebabkan mereka tidak mahu menyinggung perasaan rakan kongsi dalam parti campuran ? Apakah mereka ingin menjaga hati pemimpin DAP sehingga sanggup bersekongkol dan membisu walaupun hak Raja-Raja di persoal dan dipertikaikan? Apakah kita tidak mempertahankan maruah apabila orang lain menghina Raja-Raja kita, Raja-raja mereka juga? Ahli Parlimen Pasir Mas (Bebas), Datuk Ibrahim Ali, turut mempersoalkan mengapa pemimpin Melayu dalam PAS dan PKR membisu seribu bahasa. Bagi beliau, kebisuan ini menimbulkan 1001 persoalan mengenai motif hubungan antara DAP dan PKR.
UMNO yang merasakan tindakan Karpal Singh bertentangan dengan Perlembagaan, telah membuat laporan polis yang dilakukan oleh Setiausaha Agungnya, Datuk Seri Tengku Adnan Tengku Mansor. Menerusi laporan polis itu, UMNO berharap pihak berkuasa keselamatan akan menyiasat Karpal Singh berhubung dengan ungkapannya yang mempersoalkan titah SPB Yang Dipertuan Agong, Sultan Perak dan Sultan Selangor.
Yang menarik ialah teguran yang dibuat oleh Majlis DiRaja Selangor yang menyifatkan tindakan Karpal Singh itu tidak bertanggungjawab, tiada asas tertentu dan amat mengelirukan. Ia pasti menarik minat rakyat Selangor terutama orang Melayu mengenai bentuk tindakan yang akan diambil oleh kerajaan negeri di bawah PKR.
Apakah Menteri Besar Selangor, Tan Sri Khalid Ibrahim, akan terus membisu atau bersama-sama dengan pemimpin Melayu lain menegur Karpal Singh demi kedaulatan Sultan Selangor? Ramai yang akan mengingati bahawa Tan Sri Khalid pernah mendapat nikmat daripada kejayaan yang diperjuangkan oleh kerajaan BN sebelum ini termasuk pemberian saham kepadanya dalam syarikat tertentu. Malah beliau boleh dianggap sebagai "DEB poster boy" kerana mendapat pelbagai rahmat dan nikmat daripada kerajaan menerusi dasar untuk meramaikan lagi bilangan tenaga professional dalam bidang pengurusan perniagaan. Oleh itu, menjadi tanggungjawab Tan Sri Khalid untuk menyuarakan rasa tidak puas hati orang Melayu terhadap golongan yang mempersoal dan mempertikaikan tindakan Raja-Raja mereka, Raja-raja rakyat Malaysia.
Dalam pada itu, Ahli Jawatankuasa Eksekutif Pusat DAP dan Speaker Selangor, Teng Chang Khim, menyifatkan Karpal Singh kurang cerdik dalam pendekatan poltik yang diambil khasnya mengenai isu pertikaian Karpal terhadap kuasa Sultan Perak yang berkaitan kuasa Sultan dan Hal Ehwal Islam. Dalam akhbar The Star pada 12 Mei lalu, Teng dilaporkan berkata, “Karpal Singh may be right in law, but this is not merely a legal question, it involves politics. Therefore, I disagree with the approach taken to openly challenge the royal intervention,”. Teng mengakui bahawa Institusi Di Raja, di mana Sultan ialah ketua agama Islam. Ini termasuklah hal ehwal politik dan agama.
Teng dilihat keseorangan dalam mempersoalkan tindakan Karpal Singh. Pemimpin DAP pun turut membisu dan tidak menyokong tindakan Karpal itu. Ini diakui oleh Ahli Parlimen itu dalam satu sidang media di pejabatnya.
Berbalik kepada kenyataan Karpal Singh itu, mungkin kita boleh mengesyaki ada motif tertentu di sebalik kenyataan Ahli Parlimen DAP itu. Apakah beliau mendapat arahan daripada pihak tertentu untuk mempersoalkan hak Raja-Raja Melayu? Jika benar, dari mana datangnya arahan untuk mengeluarkan kenyataan seumpama itu yang boleh menimbulkan kemarahan orang Melayu. Sebagai peguam, Karpal Singh sepatutnya memahami Perlembagaan dan peranan Raja-Raja mengikut Perlembangaan.
Eloklah diperturunkan tulisan dalam satu artikel media arus perdana yang menerangkan mengenai kedudukan Raja-raja. Menurut artikel itu, kedudukan Raja-raja mengikut Perlembagaan termasuklah peranan Raja-Raja sebagai simbol bagi autoriti awam, perpaduan, kesinambungan dan identiti negara. Seperti di negara-negara lain, Raja dan sistem beraja menjadi jati diri negara yang merangkum sejarah dan intipatinya. Raja-Raja juga adalah pelindung kepada agama dan demokrasi. Ini yang harus difahami apabila memperkatakan kuasa budi bicara Raja-Raja dan Yang di Pertuan Agong - dalam soal agama, pelantikan kerajaan dan pembubaran dewan. Konsep dan peranan itu juga harus sentiasa diingati dalam kita memahami segala keistimewaan yang diberikan kepada Raja-Raja oleh perlembagaan dan undang-undang.
Monday, May 5, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
